Savaşların vermiş olduğu yıkım ve tahribat hiç şüphesiz tartışılamaz.

İnsanlar ölüyor, sakat kalanlar oluyor ve anneler evlatsız, evlatlarda anne ve babasız kalıyor.

Ama savaş bittiğinde o toplumda savaştan kaçanlar ya da gitmek zorunda kalanlar, tekrar geri gelip hızlı bir şekilde ülkelerine yeniden, sıfırdan inşa ediyorlar.

Bunun örneğini en canlı yaşamış ülkelerden birisiyiz. Türkiye olarak burnumuzun dibinde iki ayrı savaş ve bu savaştan kaçmak zorunda olanların sığındıkları bir ülkeyiz.

Önce Suriyeli kardeşlerimize kucak açtık, sonrada Rusya Ukrayna savaşı nedeni ülkelerinden kaçanların sığındıkları güvenilir bir ülke olduk.

Onlar her ne kadar ülkelerindeki gibi rahat etmeseler de, elimizden geldiği kadar sıkıntılarına gidermek için yardımcı olmaya çalıştık.

Her ne kadar ara ara muhalif sesler yükselse de, Cumhurbaşkanı Erdoğan yumuşak bir geçişle onlara sahip çıktı ve her türlü imkânı sunmaya çalıştı.

Ülkemizde bulundukları süre içerisinde yaşamsal ihtiyaçları olan; sağlık, eğitim, ticaret gibi birçok alanda gerekli destekler sağlandı ve kimseye muhtaç olmadan yaşamlarını sürdürdüler.

Ve savaş bitti, Suriyeli kardeşlerimiz ülkelerine dönmeye başladılar.

Nitekim daha evvelinden de Ukraynalılar kendi ülkelerinde savaş olmayan yerlere geri dönmeye başlamışlardı.

Lakin beyin göçünde durum böyle değil!

Giden kaliteli ve vasıflı insanlar çoğunluk olarak geri dönmüyorlar.

Bunun temel sebebi aslında sadece ekonomik değil.

Hiçbir vatan sevdalısı sadece ekonomik gerekçelerle ülkesini terk etmez. Etmişse de zaten onun gidişi daha hayırlıdır.

Yaptığım görüşmelerde temel gerekçe; bazı siyasi kişiliklerin şahsi menfaatleri ve egolarından dolayı çalışma şartlarında kısıtlamalar yapması, baskı uygulaması ve kişisel isteklerinin yerine getirmemeleri nedeni ile iftira atmaları gibi sebepler ortaya çıkmaktadır.

Bu konuda Sayın Erdoğan’ın hassasiyetini iyi biliyorum. Ama bu tür siyasi bakılardan haberi olmadığını da biliyorum.

Böyle bir hezeyan sonrası bu siyasi kişiliklerin Suriye canisi Başer Esad’dan ne farkı kalıyor. Evet, sadece öldürmüyor.

Bence bu konu irdelenmeli ve bu durumdaki siyasi kişilikler siyaset dışı bırakılmalıdır.

Çünkü siyasetin temel prensibi topluma ve toplumu bir araya getiren insanlara huzurlu, mutlu ve yaşanabilir bir dünya oluşturmaktır.

Sizler, bu sosyal yaşamsal refahı oluşturacak olan insanları yurt dışına kaçırdıktan sonra bu yaşamsal huzuru nasıl yapacaksınız?

Bu durum, vatana ihanetin diğer bir şeklidir.

İşte, savaş bölgelerinde ki farkta burada ortaya çıkıyor.

O insanlar savaş sonrası memleketlerine dönerek bıraktıkları yerden hızlı bir varoluş savaşı verirken, sizin küstürerek baskı uyguladığınız o insanlar ülkelerine gezmeye bile gelmiyorlar.

Yazıklar olsun!

Halktan aldığı yetkiyi kendi menfaatleri ve çıkarları için kullananlara!

Bunu adı ‘’siyasi canilik, siyasi zulümdür.’’

Selam ve dua ile Allah’a emanet olun.