Eyleme başlamadan nasıl başaramayacağını söylemek bir insana yapılabilecek en büyük zulüm.
Buna maruz bırakılan bir çocuksa iş daha yürek yakan cinsten bence.
Çünkü yetişkinler bile o kadar yıllık hayat tecrübesine rağmen, yapıp yapmayacaklarını bilmezken; hiç tecrübesi olmayan veya çok az tecrübesi olan bir çocuk nasıl düşünür sizce.
Tam kendine güveni gelmiş, belki de kendine güvenmek için bir şans vermiş. Çevresindeki yetişkinden bir ses batıyor yüreğine.
Dur sen yapamazsın, sen batırırsın, dur şimdi olmaz…
Ey bu sözlerin bir insanın geleceğine ve kendine güvenine etki edeceğini düşünmeden bir çırpıda söyleyen yetişkin.
Sen hiç başarısız olmadın mı? Sen hiç denemek isterken birileri sana olumsuz yorum yapınca moralin ve güvenin kırılmadı mı? Sen hiç deneyerek yapıp yapamadıklarını yaşayarak görmedin mi? Sen hiç cesaret etmekten uzaklaştırılmadın mı? Sen hiç birşeyler yaparken dağıtmadın mı? Sen bu hale öylece hazır mı geldin?
Cevapların hepsi aynı kapıya çıkar. Çünkü engellenen, engellenmenin acısını bilir. Kendine olan güvenin varlığına ulaşamamanın acısını bilmez misin de bir çocuğa sözle ve tavırla engel olursun denmez mi?
Peki ya bunun lezzetini yaşayan, kendine güvenin güzelliğini bilen sen neden dersin diye sormazlar mı insana.
Çocuğun bir heves gelip yapmak için size söylediği her şey çocuğun karakterine ve kendine güvenine bir tuğladır bence. Temel elbet ailenin yaklaşımı ile atılır; ama zamanla tuğlaları çocuklar örer.
Çevresindeki yetişkin, sen yapamazsın dediği anda çocuk o an elindeki tuğlayı koymaktan vazgeçer. Sonra başka tuğlalar örse de, o duvar eksik tuğlalar yüzünden dağılmaya mahkumdur.
Bırakın denesinler. Bırakın yapsınlar. Bırakın dağıtarak tecrübe etsinler. Dağılan evler kolay toplanır ama dağılan özgüvenler zor toplanır.
Bir düşünün, çok tecrübesizsiniz ve tecrübeli biri hele bir de güvendiğiniz biri size sen yapamazsın diyor. Ne düşünürsünüz? Demek ki ben bunu yapacak özellikte veya güçte değilim demez misiniz?
Tecrübe ettiği her ne ise, yapsın veya yapamasın, SİZCE güzel olsun veya olmasın yorumlarınızın hepsi yapıcı olsun ki dağılan hayal kırıklıkları hayatlara batmasın.
Deneyerek yaşasın, tecrübe ederek öğrensin. Değerini, gücünü, güvenini hissetsin. Değil mi?





